سلام
مزاحم شدم براي خداحافظي ...!
براي هضم لحظه اي كه آغازش از تو نوشتن است دستِ كم بايد چند نفس عميق كشيد و به تمام قد در برابرِ خاطره ات ايستاد و تعظيم كرد و شكست و نوشت ... تمام اين كارها را كرده ام و حالا واجد شرايطم براي از تو نوشتن :
گيريم كه سلام ! به فرض كه حالت را بپرسم، سراغت را بگيرم، گدائي ات كنم، پرستشت را نقاشي كنم، شعرت كنم، قابت كنم، كتابت كنم ... وقتي آنگونه اي كه نبايد باشي هستي، چه فرقي ميكند، وقتي جوابِ دلم برايت تنگ شده خواهش ميكنمي ست كه براي غريبه ترين رهگذرها هم خرجش نميكني ، چه كنم ؟!
من از ديدِ تو مثل كسي هستم كه از اقبالِ بلنــد، در روز سي اسفنـدِ يك سال تمام كبيسه به دنيا مي آيد و هر چند سال يكبار، به طور اتفاقي تولدش ميشود ... !
گفتم اگر سي اسفنــدِ چند سال يكبارت هم باشم افتخاري است، اما حقيقتش تازگي ها حس ميكنم آن هم نيستم .. ! هيچ چيز نيستم، هيچ چيز در برابرِ تو كه همه چيزي، در برابر تو همه كس هم هيچ نيست و هيچ تنها هويّتش را حفظ ميكند.
كلي فكر كردم و تصميمي گرفتم، تصميمي كه به نفع هر دويمان است ... !
ميخواهم دست از سرت بردارم و بر چشمانت بگذارم تا خورشيد روشنِ دو چشمت ذوب كند حجم اسير تنهائي مرا !
بعضي ها شايد تنها در حرفِ آخر اسمشان با تو مشترك باشند امّـا هيچ كس ديوانه ات نيست، با زنجير امتحانشان كن، تو تازه واردها را بهتر از من ميشناسي ... !!
مشتركِ تازگي هاي دور از دسترس و هميشه نزديكِ من دست از سرت بر ميدارم تا ديگران نفهمند دستم بر چشمان رنگِ عســلِ توست !
بگــذار فكر كنند تسليــــم شدم و رفتم !
تو هم به كسي چيزي نگو. مخصوصاً به خبر چين ها كه دنبالِ خبر ميگردند تا بين من و تو را ابــري كنند.
هر چه بد گفتند بگو مي شناسمش، پســـرك ديــوانه ....... ! آخر سر دست از سرم برداشت ، يك وقت نكند بقيّه اش را مطرح كني، يواشكي بگو .....

« ... و گذاشت روي چشمانم تا ذوب شود در من ! » جوري كه فقط تو و خودم بشنويم.

اگه ميخواي بري برو ، از تو دوباره ميــگذرم
نيگا به گريه هام نكن، من از تو بي وفا ترم !