... من «او» ندارم

... کم مانده بی تو بمیرم ، فقط همین

کاش می توانستم در روزهای نبودنت ، نفس کشیدن را بر خود حرام کنم و نبینم این روزهایی را که آرزوی زودتر گذشتنش را می کنم !

و آنگاه بود که باز هم طعم لذت بخش زنده شدن با گرمای وجودت را حس می کردم .
چه حس آشنایی ! و چه تنهایی آزار دهنده ای .... !!
این اولین دلتنگی هایی نیست که لحظه به لحظه اش را با امید به « آینده ای نامعلوم » سر می کنم .
تا کنون سرنوشتی برایم رقم خورده است که « دلتنگی را پُر رنگ می نویسد » ، با همان شیرینی ها و تلخی هایش.
نمی دانم ادامهء رشته ی این نوشته را با « کاش می شد » ها ادامه دهم یا با احساسات غریب و آشنایم .
« کاش می شد » هایی که نوشتنش برای دل ِ تنگم و فکر تشنه ام آسان است و یا احساساتی که « تو » با غریبه هایش هم آشنایی .
اما براستی کاش میشد که بودی ، تا آغوش مهربانت را بر زخم ِ نمک خورده ی دلتنگی هایم مرهم کنم ...
و یا ای کاش بودی تا دیگر دلتنگ نبودن هایت نباشم .
ای کاش ..... !!!

پ . ن 1 :
از هر آنچه که « زندگی » می نامندش
مرا گویی سهمی نیست ....

پ . ن 2 :
برای رسیدن به « تو » پا پیش گذاشتم!
خودم را قسمت کردم
تو را سهم تمام رویاهایم کردم .
انصاف نبود ....
تو که می دانستی با چه اشتیاقی خودم را قسمت می کنم.
پس چرا زودتر از تکّه تکّه شدنم جوابم نکردی ؟!
برای خداحافظی خیلی دیر بود
خیلی ...... !

پ . ن 3 :
از هرچه هست و نیست گذشتم ولی هنوز

در مرز چشم های تو گیرم ، فقط همین

با دیدن تو زبان دلم بند آمده است

شاعر شدم که لال نمیرم ، فقط همین

طوریم نیست خرد و خمیرم ، فقط همین

کم مانده بی تو بمیرم ، فقط همین
کم مانده بی تو بمیرم
کم مانده بی تو بمیرم
کم مانده بی تو بمیرم
کم مانده بی تو بمیرم
همین ....

هر کی « تو » رو ازَم گرفت
الهی بیچاره بشه
روز قیامت که رسید
مُجرم و آواره بشه ... !!
خدا کنه غم بیاره
غصه و ماتم بیاره ....

Comments: ارسال یک نظر