پ . ن 1 :
این روزا خسته شدم از بس به یه سوال تکراری جواب دادم .
خسته شدم از بس هر کی می بینتم بهم میگه چته ؟ چرا اینجوری شدی ؟ چرا اینقدر تو فکری همش !
خسته شدم از بس تو جواب همشون فقط یه لبخند مصنوعی تحویل دادم و گفتم : نه چیزی نیست ، خوبم !!
کاش تو بودی تا هیچ کس دیگه این سوال هارو ازم نمیکرد .
کاش تو بودی تا جواب همه ی سوالهای این و اون و می دادی !
کاش بودی ...
هیچ کس نمیدونه این روزا چی می کشم .
فقط توئی که میدونی چه مرگمه و چی بهم میگذره !
مگه نه BaBy ؟

پ . ن 2 :
می دونید .... ؟
نه نمی دونید !
اما بدونید ...
خیلی سخته که بخوای خودت و به یه جماعتی ثابت کنی که باورت ندارن !
سخته که بخوای بهشون نشون بدی که اونی که تو دلته عشقه نه هوس !!
سخته که بخوای به اون جماعت ثابت کنی که عشقت از سر فریب و کَلَک نیست و اونی که تو دلته فقط یه عشق حقیقیه !
خیلی سخته که بخوای بهشون ثابت کنی همه ی فکرایی که در موردت میکنن اشتباهه !
می دونم !
خیلی سخته ...
اما باید به همشون ثابت کنم .
هر چند اگر هم باور نکردن مهم نیست .
مهم اینه که تو فقط بدونی واسه چی عاشقتم .
بدونی که عشقم دروغیه یا اینی که میگم بی تو میمیرم حقیقت .
فقط تو بدونی برام بسّه !

پ . ن 3 :
امشب نیامدی ، نگرانت شدم !
نامه ات به دستم رسید ...
گفته بودی می خواهی به خورشید برسی .
گفته بودی خسته شدی از بس که دویدی و نرسیدی .
گفته بودی صبرت تمام شده .
غصه نخور عزیزکم ...
نمی دانم میان این دل بزرگ آسمان ، تو از کجا پیدایت شده با این دل کوچک و بیقرار !
فقط کمی صبر کن ، و باور داشته باش پس از این همه دویدن و نرسیدن و خستگی آخر میرسی به آنچه که میخواهی .
امشب نیامدی ...
نگرانت شدم !

پ .  ن  4  :

کاش می دانستی
میان این همه بیهودگی و تکرار های عبث
« تو »
برای همیشه ی من بسی !
بگو از کجا می آیی؟
بگو کجاست خط پایان تو ...
برای این نگاه خیس خسته
این آرزوی نزدیک دور.
بگو کجای این فراموشخانه ی هر چه خاطره
شعر های من به گوش تو خواهد رسید ؟

پ . ن 5 :
نمی دونم چرا ایندفعه اینجوری شد .
اینقدر تلخ و طولانی !
شاید چون خیلی حرف تو دلم دارم .
شاید چون حرفام و به هیچ کس نمیتونم بگم به جز تو .
شاید چون فقط توی این خراب شده بتونم یه کم خودم و خالی کنم .
شاید ...
خودمم نمی دونم چرا !
می دونی ...
دیشب در عمق تنهایی هام ، در سکوت پایان ناپذیر اتاقم ...
دلم برای خودم سوخت و خاکستر شد ... !!!